Ομαδικές Συναντήσεις
Ορισμένες εμπειρίες – όπως η γονεϊκότητα, η απώλεια, οι σχέσεις, η προσαρμογή μετά από τραυματικά γεγονότα, η ασθένεια – «χωράνε» καλύτερα όταν μοιράζονται με άλλους ανθρώπους που βιώνουν την ίδια συνθήκη. Εκεί όπου το βίωμα παύει να βιώνεται ως «ατομική καταδίκη», δημιουργείται χώρος για ανακούφιση, για σύνδεση, για επανανοηματοδότηση.
Οι ομαδικές συναντήσεις λειτουργούν ως πεδίο μοιράσματος και καθρεφτίσματος. Δεν στηρίζονται στη σύγκριση ούτε στην υποχρέωση έκθεσης· στηρίζονται στην παρουσία. Κάθε ιστορία είναι μοναδική, αλλά ταυτόχρονα αντανακλάται μέσα στις αφηγήσεις των υπόλοιπων ιστοριών. Έτσι, αυτό που βιωνόταν με μοναξιά και απομόνωση, αποκαλύπτει τις οικουμενικές του ρίζες – ο πόνος, η αγωνία, το τραύμα γίνονται τόποι συνάντησης.
Στο συλλογικό αυτό πεδίο, η εμπειρία μετασχηματίζεται. Η ομάδα γίνεται έδαφος για να αναδυθούν νέες νοηματοδοτήσεις, ανθεκτικές και οικουμενικές.